Er zijn voor kunstenaars slechts een paar standaard type ezels te koop, met veelal dezelfde beperkingen en problemen.

Het beste type ezel voor serieuze kunstenaars is een studio ezel, dit soort staat bekend als een zogeheten H-frame. Deze ezels zijn groot, lomp en zwaar. Het is in feite een meubelstuk en je moet er ruimte voor hebben en voor maken.

Maar als deze types het beste zijn wat je kunt kopen dan zal het wel goed zijn, toch? Helaas valt dit in mijn ervaring tegen. Bijna alle ezels zijn ontworpen met een doekklem die zowel een deel aan de onderkant als de bovenkant van het doek afdekt. Dat stuk kun je dus niet beschilderen, tenzij je het doek uit de ezel haalt. Ik beschouw dit als een slecht ontwerp.

Het bovenste deel van de doekklem is ook altijd vrij smal. Dat moet logischerwijs net zo breed als de ezel zijn zodat de kracht van het klemmen beter verdeeld word over de breedte van het doek. Maar zo worden ezels helaas niet ontworpen. Ik denk dat de producenten van ezels zelf vrijwel geen ervaring hebben met hun eigen producten. Dan zie je altijd dit soort ontwerp fouten.

In het begin heb ik de doeken maar tussen de uitstekende randen van de doekklem gezet, maar dan zit het doek natuurlijk weer niet goed vast waardoor er een risico bestaat dat het eruit valt.

Ik dacht, het moet toch anders kunnen? Beter en effectiever? Ik heb een oplossing bedacht die uiteindelijk heel goed werkt.

Als eerste besloot ik de uitstekende rand op het bovenste deel van de doekklem er af te schaven, het deel wat normaal gesproken voor het doek valt dus. Het is een beukenhout ezel, dus dit ging wel wat zwaar. Vervolgens heb ik een houten lat met ongeveer dezelfde breedte als de ezel genomen en vastgeschroefd op het afgeschaafde vlak.

Op het onderste deel van de doekklem heb ik een zelfde soort lat bevestigd. En ik heb aan de achterkant van beide latten een klein plankje ter ondersteuning voor de achterkant van het doek zodat het niet gaat schuiven. Als laatste heb ik de latten bedekt met een dun laagje foam op de plek waar ze het doek aanraken.

Dit was al een enorme verbetering. Het hele doek kon nu beschilderd worden.

Maar na een jaar merkte ik een nieuw probleem. Een doek is gespannen op een houten spieraam, en hout werkt door temperatuur en luchtvochtigheid verschillen. Ik heb destijds een aantal maanden niet geschilderd, en zag ineens dat een schilderij uit de ezel was gevallen.

Dat is later nog een keer gebeurd. Dit is echt het laatste dat je wilt, vooral als je langere tijd met een kunstwerk bezig bent. Hier moest wat aan gedaan worden. Uiteindelijk heb ik een soort schuifhaak bevestigd aan de ezel die het doek vastzet aan de doekklem.

Met deze aanpassingen is het hele doek te beschilderen en is er geen risico meer dat het doek eruit valt. Het kost net iets meer tijd om een doek vast te zetten en weer los te maken, maar dat heb ik voor lief want de voordelen die ik hiervan heb zijn fantastisch.

Wie weet, misschien ziet ooit een ontwerper of handelaar van schildersezels deze pagina en zien we ooit betere ezels op de markt verschijnen. Zo niet, hopelijk heeft dit geholpen om zelf een idee te krijgen hoe je een ezel kunt aanpassen.