Het kunstschilderen begon voor mij in de woonkamer, op de eetkamer tafel. Ik had een hele goedkope, eenvoudige opklap ezel die eigenlijk bedoeld was voor tekenen en daar zette ik de schildersdoeken op. Al het materiaal zoals tubes en penselen was dus verspreid over de tafel.

Na ongeveer een half jaar stapte ik over op een studio ezel in een slaapkamer. Ik had een tweedehands tafel waar ik diezelfde materialen op legde, maar ik had nu het nadeel dat het palet met de verfmengsels niet meer makkelijk te gebruiken was. De tafel had ik namelijk nu links van mij, en ik ben rechts, dus het palet en waterpotten heb ik aan de rechterkant nodig.

Ik moest eigenlijk bijna de hele tijd het palet vasthouden en dit begon vervelend te worden. De tafel naar rechts verplaatsen was geen optie want daar had ik al een krukje met een handdoek voor het afvegen van verf en potten met spoelwater, en die heb ik ook aan de rechterkant nodig.

Dus ging ik eens zoeken naar de mogelijkheden om een palet te laten rusten op een of andere verdraaibare arm. Al snel vond ik telefoonarmen. Die leken niet verkeerd, maar meestal kunnen ze alleen weg zwenken en zit er niet een scharnierpunt midden in de arm voor extra beweging.

Na wat meer zoekwerk kwam ik een andere ergonomisch accessoire tegen: een verdraaibare arm om een laptop op te zetten. Deze arm had niet helemaal de reikwijdte van de meeste telefoonarmen, maar juist wel een scharnierpunt in het midden van de arm. Hiermee heb je dus een oppervlak waar je iets op kunt leggen zoals in mijn geval een palet.

De arm kan in hoogte versteld worden, en word op dat punt vastgezet. Hij heeft drie scharnierpunten om te zwenken, die allemaal losser en vaster gezet kunnen worden met inbus sleutels. De arm is heel erg stevig. Ik kan er ruig verf op mengen met een paletmes, en ik kan er met een penseel met veel kracht op duwen zonder dat het beweegt. Het is super stabiel.

Maar het grootste voordeel is dat als ik aan de linkerkant van het doek werk, ik de arm naar me toe kan halen. Werk ik aan de rechterkant, dan duw ik de arm zo opzij. Dit gaat extreem makkelijk en soepel. Ik heb er dus altijd voordeel van maar nooit last. Het palet met verf is zo altijd binnen handbereik, zonder dat ik het zelf constant vast moet houden.

Deze ergonomische arm heet de Newstar D100. Het kostte me destijds ongeveer 85 euro. Het is niet heel goedkoop, maar het was 100% het geld waard. Dit is een van de beste hulpmiddelen die ik in de studio heb, ik zou ook niet meer zonder willen werken.